Elina, project coördinator in Bolivia | WereldOuders

Elina, project coördinator in Bolivia

vrijwilliger Eline Bolivia

I was there!

Toen ik vijftien was las ik een boek over een missionaris die verlaten weeskinderen in China ging helpen. Vanaf toen wist ik het; ik wilde in de toekomst kwetsbare kinderen helpen.

Op een gegeven moment stond ik voor een keuze; mijn carrière als jurist voortzetten of mijn hart volgen en de meest kwetsbare kinderen in onze maatschappij gaan helpen. Ik koos voor het laatste en ging als vrijwilliger voor WereldOuders naar het familiehuis in Bolivia.

Het werd een druk en intensief jaar: ik heb gelachen, gehuild, keihard gewerkt, voelde me soms gefrustreerd en teleurgesteld, heb vrede gesloten, heb gespeeld, gedanst, geknuffeld, gekust en liefgehad. Gedurende de periode dat ik daar was kreeg ik steeds meer vertrouwen in mezelf en waartoe ik in staat was, zowel in mijn werk als in het leven in het algemeen en heb ik veel geleerd over kinderen en hun gedrag. Ik heb vriendschappen opgebouwd met kinderen en de staf van het familiehuis in Bolivia, heb mijn leven gedeeld met fantastische andere vrijwilligers en heb onvergetelijke ervaringen opgedaan en bijzondere gesprekken gevoerd.

Het was natuurlijk niet alleen maar lachen en knuffelen; het was soms best moeilijk in het werk. De samenwerking met anderen was soms lastig en het contact met sommige kinderen en tieners ging niet altijd over rozen. Hoe dan ook, een kind naar me toe zien rennen voor een knuffel, kinderen opgewonden mijn naam horen roepen als ik hun huisje binnen kwam, op Moederdag een gedichtje van een klein jongetje krijgen met het verzoek of ik die dag even zijn moeder wilde zijn; het zijn ervaringen die maken dat je de moeilijke momenten snel vergeet en al je inspanningen meer dan waard zijn.

Aan het eind van mijn vrijwilligersjaar vroeg ik me weleens af ik wel genoeg gedaan had, of ik wel genoeg tijd met de kinderen had doorgebracht en waarom ik eigenlijk had geklaagd. Een vriend zei me toen: “Je hebt nooit genoeg gedaan, je hebt nooit tijd genoeg besteed aan de kinderen (het kan altijd meer) en ja, je klaagde te veel. Maar je WAS er! Je bent er heen gegaan en hebt iets voor deze kinderen gedaan. Je hebt je best gedaan om het verschil te maken en je hebt je liefde gegeven aan deze kinderen. Je was er”.

Nuestros Pequeños HermanosPartner van Nuestros
Pequeños Hermanos (NPH)

Back to top