Esther, verpleegkundige in Bolivia | WereldOuders

Esther, verpleegkundige in Bolivia

Esther vrijwilliger Bolivia

Anderhalf jaar werken in het familiehuis van WereldOuders. Ik wil graag vertellen hoe het voor mij was, voor ons allebei, want ik deel nog regelmatig onze fantastische herinneringen met mijn partner.

Ik heb met mijn eigen ogen gezien dat er nieuwe kinderen verwelkomd werden bij het familiehuis in Bolivia. Wat besef ik me hoe fijn het is hier onderdeel van te mogen zijn! De kinderen komen binnen met een verhaal, je leest het in hun ogen. 3 prachtige jongens van 14 maanden, 5 jaar en 7 jaar oud. De oudste twee kijken rond, niet op hun gemak, ze zoeken naar een blik van bevestiging dat het goed is. Ze werden gebracht door twee sociaal werkers die met liefde de overdracht deden en deze kinderen op hun gemak wilden stellen in het eerste contact.

Hij keek me aan met zijn eerlijke schitterende donkere oogjes, zijn haar was lang en krullend langs zijn hoofdje. Hij ziet er niet verzorgd uit, letterlijk zijn deze drie jongens van de straat gekomen waar ze leefden met een moeder die verstandelijk beperkt is. Ze redt het niet de kinderen te verzorgen en daarbij te zorgen voor eten en een veilige plek, laat staan voor haar zelf.

Hij huilde en vond troost bij zijn oudste broer Stefan van net zeven jaar. Maar voor Jhonny was hij een veilige haven, de eerste dagen alleen bij zijn oudste broer werd hij rustig. Met zijn drieën slapen ze in een tweepersoonsbed.

Samen met een lokale verpleger hebben we de kinderen opgevangen in de eerste dagen, ze verblijven dan in de kliniek waar we er alles aan doen om het een warm welkom te laten zijn. Ze spelen met de auto’s, rennen door de open gangen van de kliniek heen en beginnen elke dag een beetje losser te komen. Dit is een proces dat alleen maar mogelijk is met liefdevolle mensen die ze een plek willen bieden waar ze verzorgd worden, te eten krijgen, mogen spelen waar een toekomst voor hun ligt met onderwijs.

De eerste dag gaan ze mee naar het ziekenhuis in het dorp, er wordt bloedonderzoek gedaan, ze worden onderzocht op diverse ziekten en onder andere HIV en Tuberculose. Gelukkig weten we na twee dagen dat deze kinderen goed gezond zijn, ze mogen de andere kinderen leren kennen en elke dag aan het eind van de middag is het speeltijd in de speeltuin waar ze hun toekomstige vriendjes/vriendinnetjes leren kennen.

Wat vind ik mooi om te delen is de passie die ik voel in het team van vrijwilligers en begeleiders die om de kinderen heen staan. Vrijwilligers lopen even binnen of ze iets kunnen doen, verrassen de kinderen met popcorn wat heerlijk weg gesnoept wordt tijdens een kinderfilm.

Het mooiste zou zijn als het niet nodig was, maar als het nodig is wat is het dan onbeschrijfelijk hoe een kind kan veranderen in een korte tijd. Deze drie jongens bloeiden op, de oudste twee kregen een plek in het jongetjes huis van 5-10 jaar en waren zo ongelooflijk sociaal en gingen zich thuis voelen.

Het jongste mannetje van NPH Bolivia leerde al heel snel na zijn binnenkomst los lopen. Bij NPH deed hij letterlijk iedereen stralen met een glimlach die hij kon geven. Het is er één die we ons nog dagelijks herinneren!

Nuestros Pequeños HermanosPartner van Nuestros
Pequeños Hermanos (NPH)

Back to top