Brief van Katherine uit Nicaragua | WereldOuders

Brief van Katherine uit Nicaragua

Katherine is 26 jaar oud en woont in ons programma in Nicaragua. Momenteel is ze bezig met haar laatste jaar aan de universiteit. Ze heeft een brief geschreven waarin ze haar verhaal deelt; van hoe ze in ons programma terecht kwam tot de impact van het coronavirus op haar leven en hoe gezegend ze is met haar sponsorouders. Lees de brief hieronder!

"Beste wereld, ik hoop dat het met jullie allemaal goed gaat en dat jullie gezond en veilig zijn! Via deze brief wil ik graag mijn verhaal met jullie delen. Mijn verhaal bij WereldOuders begon vijftien jaar geleden (januari 2005). Toen kwam ik in het programma wonen. Daarvoor woonde ik bij mijn oma en mijn oudere broer. Mijn oma zorgde van kleins af aan voor ons omdat onze ouders niet in onze levens waren. Naarmate de jaren verstreken werd het steeds moelijker voor mijn oma om ons in onze basisbehoeften te voorzien. Ze zocht hulp en zo kwam ik uiteindelijk in het programma van WereldOuders wonen! 

In het programma hebben we moeilijke tijden gehad. Ook wij worden geconfronteerd met het coronavirus dat niet alleen ons, maar de hele wereld treft. Ter bescherming en met het oog op het minimaliseren van de risico's van besmetting van het virus, zijn bepaalde maatregelen genomen die van toepassing zijn op zowel kinderen als medewerkers. Denk aan elkaar begroten zonder fysiek contact, social distancing en het zoveel mogelijk vermijden van uitgaande en inkomende bezoekers. Het lesprogramma is aangepast, zodat zowel interne kinderen als exteren kinderen uit de gemeenschap hun studie kunnen voortzetten. Verder worden binnen het programma verschillende activiteiten georganiseerd. 

Studeren en minder vrijheid
Op dit moment ben ik bezig met mijn laatste jaar aan de universiteit. Ik studeer Accounting and Finance en ondersteun daarnaast het programma in de boekhouding. Op deze manier zet ik mijn vaardigheden en kennis in in de praktijk en kan ik wat teruggeven aan NPH/WereldOuders. Doordeweeks woon ik in het programma en in de weekenden woon ik bij mijn biologische familie (oma) in de stad. Ik volg dan ook lessen aan de universiteit.

Deze pandemie heeft mijn leven erg beïnvloed. Persoonlijk voel ik me beroofd van mijn vrijheid omdat ik niet de dingen kan doen die ik normaal deed. Ik kan, naast mijn biologische familie (oma), mijn vrienden of familie niet bezoeken. De constante zorg dat ik er niet kan zijn om voor mijn dierbaren te zorgen als een van hen ziek wordt en de onzekerheid van het niet weten wanneer deze situatie zal verbeteren, vind ik erg moeilijk.

Steun van sponsorouders
Ondanks alles verlies ik niet de hoop dat het beter zal gaan in de toekomst. Dit komt onder andere door de steun van mijn sponsorouders. Het hebben van sponsorouders is voor mij echt een zegen. Sponsorouders zijn mensen die geloven dat je een nieuwe kans en een betere toekomst verdient, dat je het verschil kan maken in je familie en gemeenschap en dat het niet nodig is om iemand persoonlijk te kennen om diegene te steunen. Opgroeien bij WereldOuders zorgde ervoor dat ik liefde, zorg, bescherming en onderwijs kreeg. Ook leerde ik de waarde van familie. Dit alles heeft mijn karakter gevormd tot de persoon die ik vandaag ben. Dit was niet mogelijk geweest zonder iedereen die mij en mijn WereldOuders familie gesteund heeft. Voor dit alles ben ik erg dankbaar!

Ik wens jou en je familie het beste!"

Veel liefs, 
Katherine Liamar Molina Fajardo

FacebookTwitterEmail

Nuestros Pequeños HermanosPartner van Nuestros
Pequeños Hermanos (NPH)

Back to top