Column: het WereldOudersvirus van Evelien de Bruijn | WereldOuders

Column: het WereldOudersvirus van Evelien de Bruijn

In een reeks columns in ons magazine en op onze site presenteren we met trots onze ambassadeurs; mensen die zich vol overgave inzetten voor het werk van WereldOuders. Deze keer onze ambassadeur Evelien de Bruijn die in 2013 met het WereldOudersvirus werd besmet, toen ze meedeed aan de Volcano Challenge in Nicaragua.

"Of Hart van Nederland verslag wil doen van de Volcano Challenge in Nicaragua? Dat weet ik nog niet, maar ík ben er sowieso bij. Ik had nog nooit één meter op een mountainbike gefietst, maar toen WereldOuders me belde, was ik meteen om. En dat werd ter plekke niet minder. Wat zo gaaf is aan WereldOuders is dat je kunt zien waar je het voor doet. Je gaat er als het ware met een rugzakje met geld naartoe en geeft het meteen aan de mensen die het nodig hebben. We verbleven op het terrein van het familiehuis, waar we ook de kans kregen de kinderen te ontmoeten. Dát maakte het zo speciaal!", zegt Evelien.

Zo moet het zijn
"En dát zorgde ervoor dat ik ook na de Volcano Challenge bij WereldOuders betrokken wilde blijven. Gek genoeg werd ik eigenlijk pas na thuiskomst écht geraakt. Ik zal al lang weer in mijn eigen ritme in Nederland toen ik op Facebook een vriendschapverzoek kreeg van Yuridia, een meisje in het familiehuis waar ik een klik mee had. Ze zat in de puberteit, was slim en trots dat ze ging studeren. In korte tijd had ik een hechte band met haar opgebouwd. Ik kan niet omschrijven wat het met me deed toen ik het verzoek kreeg. Ik denk dat het ’t besef was dat zo’n meisje uit haar kleine wereldje is ontkomen en zelfredzaam is geworden. Zo moet het zijn, dacht ik: niet ’s ochtends opstaan met de vraag ‘Heb ik eten?’ of ‘Kan ik morgen wel naar school?’, maar met de gedachte: ‘Ik zit gewoon lekker op Facebook’. Net als elke tiener. Net als mijn eigen zoon."

Keep Dreams Alive
"Het team van WereldOuders is heel gedreven. De club drijft op gepassioneerde mensen en dat werkt aanstekelijk. Ik gun het ze dat hun werk bekender wordt onder de mensen. Want ik heb kunnen zien dat het werkt. Kansarme kinderen groeien gelukkig op en gaan zelfs naar de universiteit. Omdat ze gezien worden. Omdat WereldOuders altijd mogelijkheden ziet!"

Dit is een artikel uit het WereldOuders Magazine, editie 07. Klik hier om het hele magazine te lezen!

FacebookTwitterEmail

Nuestros Pequeños HermanosPartner van Nuestros
Pequeños Hermanos (NPH)

Back to top