Tina, beeldend therapeut in Nicaragua | WereldOuders

Tina, beeldend therapeut in Nicaragua

Tina vrijwilliger Nicaragua

Ja gelukt! 16km tijdens de dam tot dam loop voor Wereldouders! De laatste 3 km waren het zwaarst. Ik dacht aan Yuridia, Kevin en Tyson, mijn ahijados in Nicaragua. Het geld kan zo goed gebruikt worden voor hun opleiding! Deze gedachten hielpen mij om nog een tandje bij te zetten!

Het is nu 3 jaar geleden dat ik in Nicaragua werkzaam was als beeldend therapeut. Nog steeds speelt het een belangrijk rol in mijn leven door de vriendschappen die ik er heb gemaakt maar ook doordat het mij als persoon op een positieve manier veranderd heeft. Ik heb veel mooie herinneringen en wanneer ik met vrienden of familie over deze tijd spreek, vertel ik voornamelijk over de bijzondere en prachtige momenten die ik heb meegemaakt.

Als ik eerlijk ben dan waren de eerste maanden ontzettend pittig. Ik wilde dolgraag starten met de therapieën maar de communicatie met de psychologe was lastig vanwege mijn gebrekkige Spaans. Toen ik een aantal kinderen in therapie had, voelde ik vaak de frustratie om niet datgene te kunnen zeggen en vragen wat ik als therapeut zou willen doen. Ook de communicatie met de tía’s (de begeleiders in de huizen) was door de taal moeilijk. Overleg over de kinderen of het helpen bij activiteiten; hoe doe je dat als je het grootste gedeelte niet begrijpt?

Naast de werkzaamheden was het contact met de kinderen soms ook lastig. Tijdens het avondeten wist ik dat sommige meiden over mij praatten en lachten, maar ik kon niet begrijpen waar het over ging of mij verbaal weren. In het begin ben je interessant, maar na twee weken met alleen een oppervlakkig gesprek gaven de meeste meiden het op om met me te praten of me te begrijpen. En je kan ze geen ongelijk geven. Het is pittig en ik heb op mijn kamer een aantal keer staan huilen door pure frustratie. Ik wilde dolgraag contact leggen met de kinderen, ik wilde de begeleiders helpen en ik wilde goede therapieën neerzetten. Ik wilde wel! Maar hoe dan? Ik heb de tijd genomen om te studeren, om te lezen, te praten en te luisteren. Doorzetten. Energie haalde ik uit kleine succesmomenten maar ook een glimlach of een knuffel konden mijn dag goed maken. Bovendien waren er andere vrijwilligers die precies begrepen hoe lastig de start kan zijn.

Na de eerste obstakels waren er vooral heel veel mooie momenten. Ik kijk graag terug in mijn fotoboeken naar de prachtige momenten, de spellen in het weekend, de bijzondere feestdagen, het vele dansen en de optredens. Tijdens het feest van de Quinceañieras, de 15-jarige verjaardag die groots wordt gevierd, werd ik gevraagd om ‘Madrina’ te zijn van Yuridia. Vertaald naar het Nederlands betekent dit een soort peettante, of suikertante.  Samen met Yuridia heb ik haar familie en huis waar ze is opgegroeid bezocht. Zij woonde op het eiland ‘Isla de Omtepe’. Een prachtig plekje waar ze in een klein houten huisje achter de platano-plantage woonde met haar broertje en zusjes. Beetje bij beetje ging ik het leven in Nicaragua beter begrijpen. De kinderen hebben vaak een zwaar verleden en ook het leven in het NPH familiehuis is niet gemakkelijk. Ze blijven echter zo positief en zijn zo sterk, maar kunnen ook elke hulp en steuntje in de rug ontzettend goed gebruiken. 

Als vrijwilliger krijg je één huis toegewezen waar je je maaltijden eet, activiteiten onderneemt en je vrije uren doorbrengt. Met de meiden van mijn huis heb ik bijzondere gesprekken gehad en veel leuke dingen gedaan. Je ziet elkaar veel, op fijne en moeilijke momenten, waardoor je met een aantal kinderen en jongeren een sterke band opbouwt. Langzaamaan kruipt de NPH-familie onder je huid. Het is zo’n intensieve tijd die je doormaakt doordat het niet alleen je werk is, maar op dat moment je hele leven. Ik ben erg dankbaar voor wat ik van de kinderen en begeleiders heb mogen leren. Het is ontzettend moeilijk geweest om weer terug te keren naar Nederland. NPH Nicaragua is een tweede familie die ik zal blijven missen en waar ik nog vaak aan terug denk. Ik ben blij dat ik me af en toe voor Wereldouders kan inzetten, zoals met de Dam tot Dam loop, om vanuit Nederland iets voor hen te kunnen betekenen. Hoe klein dit gebaar ook is.

Nuestros Pequeños HermanosPartner van Nuestros
Pequeños Hermanos (NPH)

Back to top